در این پست قصد داریم به یکی از روستاهای استان البرز بنام روستای ایستا برویم روستایی که در آنجا زمان متوقف شده است.
روستای ایستای طالقان در استان البرز واقع شده است. اهالی این روستا به سبک، دوران قاجار زندگی می کنند و از تکنولوژی روز هیچ گونه استفاده ای نمی کنند. این روستا طبیعتی بسیار زیبا و سرسبز دارد و اسب های گران قیمت را پرورش می دهند.
اهالی این روستا به زبان ترکی صحبت می کنند و از مقلدین آیت الله مجتهد تبریزی از مراجع دوران قاجار می باشند که 80 سال پیش از دنیا رفته است. این مرجع در زمان حیات خود تاکید فراوانی به طرد مطلق اندیشه تجدد و دستاوردهایش داشته است و تا آخر عمر خود به استفاده از ابزار تکنولوژیک و امور جدید و مدرن جواز نمی داد. به اهالی این روستا اهل توقف نیز می گویند.
اعتقادات اهالی روستای ایستا
در این روستا به هیچ وجه از خودرو استفاده نمی شود و به قدری بر آداب و رسوم پافشاری می کنند که برای گردشگران عجیب به نظر می رسد، اما برای اهالی خود روستا کاملا عادی می باشد. اهالی این روستا تلویزیون تماشا نمی کنند بلکه شب زنده داری هم ندارند.
در این روستا عروسی و عزا وجود ندارد. مراسمی چون تولد و سالگرد ازدواج … هیچ مفهومی برای آنان ندارد. افراد این روستا مهمان نواز هستند اما ورود زنان به این روستا ممنوع می باشد.
اهالی این روستا شناسنامه ندارند و جز آمار جمعیت ایران محسوب نمی شوند. آنان هیچ خدمات دولتی استفاده نمی کنند. آن ها بدون آب لوله کشی، برق، گاز، درمانگاه و ماشین آلات و وسایل ارتباطی زندگی می کنند. اهالی روستا بر طبق نظر مجتهد خود عمل می کند زیرا تا آخر عمر خود جواز استفاده از این وسایل را نداد.
مردم این روستا در هیچ یک از فعالیت های سیاسی و اجتماعی شرکت نمی کنند. آنها هیچ گاه اعتقادات خود را تبلیغ نمی کنند و محبوب ترین حکومت در زمان غیبت امام زمان را حکومت قاجار می دانند، و این خود یکی از عللی است که به سبک دوران قاجار زندگی کرده و تمام تلاش خود را می کنند نسبت خود را به قاجاریه برسانند.
اهالی این روستا نقطه عطف رواج بی دینی و انحراف عقیدتی را را جنبش مشروطه خواهی ایرانیان و انقلاب کبیر فرانسه می دانند.
اهالی روستا برای خرید مایحتاج خود به شهر طالقان نمی روند و بقیه فنون را در بین اهالی پرورش می دهند تا کسی از بیرون به این روستا وارد نشود. افراد این روستا مالکیت بر اموال خود ندارند و برای سر اموال خود نزاع نمی کنند.
اهالی روستای ایستا افراد غیر از خود را اهل بیرون می نامند.
کودکان این روستا برای تحصیل به شهر نمی روند و به سبک قاجار به سبک مکتب خانه ای درس را فرا میگیرند.
هیچ کس تاکنون زنان و دختران این روستا را ندیده است. فرزندان اهالی این روستا پس از رسیدن به سن تکلیف می توانند یا با آنان زندگی کنند و یا به شهر تبریز باز می گردند.